Beleza vermella

Tamén dispoñible en: Spanish

Beleza vermella

4.5 / 5. Votos: 2

Sinopse de Beleza vermella

En Santiago cométese un espantoso crime que, en realidade, semella unha obra de arte. Unha instalación de vangarda.

A asasinada é a sobriña da máis importante artista galega, e a maneira en que aparece o cadáver semella un dos seus traballos de vangarda. Todo o cuarto cuberto uniformemente co sangue da vítima. Será que matar pode ser unha forma da arte?

Seis persoas, todas achegadas á vítima, son sospeitosas, porque todas poderían ter motivos para cometer o crime. Polo medio, paixóns sen control e un manexo da intriga que fai desta autora unha das voces cruciais da novela negra galega contemporánea.

Sinopse de Beleza vermella, de Arantza Portabales, tomada da contracuberta. Exemplar de promoción, sen revisión final

Publícase en castelán o 9 de maio de 2018 co título Belleza roja

Recensión de Beleza vermella – Arantza Portabales

Deixando á parte o feito de que o crime lembra bastante a un real ocorrido non fai moito en Compostela, a novela está moi ben.

Deixando á parte tamén o feito de que a historia está chea de tópicos, a novela está moi ben.

Por exemplo, os personaxes. Creo que sen excepción, todos teñen detrás unha historia se non traumática, case.

Segundo me dixo unha persoa que coñece á autora persoalmente, os clichés son intencionados.

Gústanme as novelas cheas de clichés, mentres non sexan os do típico policía ex ou alcohólico, cunha vida que é un noxo e que converte nun noxo a súa experiencia profesional, con todos en contra. E tamén depende de como estean levados. Hai clichés e clichés e moitas formas de tratalos.

Este non é o caso. En Beleza vermella o protagonista policía ten o seu trauma, pero non molesta. A súa compañeira asignada na policía tamén o ten, pero tampouco molesta. En realidade todos os personaxes son típicos, as situacións son típicas, as motivacións son típicas, pero todo resulta moi interesante.

O que máis se sae da norma é a tía da defunta e principal sospeitosa do seu asasinato. Aínda que a irmá xemelga, nai da defunta, non queda moi atrás. E a vítima non era precisamente un anxo.

A investigación e o procedemento policial parécenme correctos. E non podo dicir moito máis sen amolar o final. Lin algunha recensión en que non concibían que a persoa responsable do asasinato fose quen é. Eu debo ser moi enrevesada porque si o concibín e acertei.

Como resumo direi que Beleza vermella me gustou moito e está moi ben escrita. Quedo á espera da seguinte.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Serie: Abad e Barroso; 1

Editorial: Galaxia
Ano 2019

Idioma: Galego
Formato: Impreso

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *